Herkenning

De groene glazenmaker (wetenschappelijke naam Aeshna viridis), is een vrij grote libel die voornamelijk in de lager gelegen delen van Nederland voorkomt. Van de groep van glazenmakers is het een van de kleinste vertegenwoordigers in ons land met een lengte van rond de zeven centimeter.

De naam groene glazenmaker dankt de soort vooral aan het vrouwtje waarvan de zijkant van het borststuk en de vlekken op het achterlijf groen zijn. Het borststuk is ook bij het mannetje groen, maar de ogen en de vlekken op het achterlijf zijn blauw.

Groen of blauw?

Naar aanleiding van de aandacht voor de groene glazenmaker in het radioprogramma ‘Vroege vogels’ op 27 juli 2003 (zie ook www.vroegevogels.nl en het artikel in het blad Vlinders van augustus 2003) zijn er veel meldingen bij Jandirk Kievit en De Vlinderstichting binnengekomen over glazenmakers. Deels gaat het hierbij inderdaad om de groene glazenmaker, maar veel waarnemingen uit tuinen betroffen de blauwe glazenmaker.

Een tip voor het onderscheid tussen beide soorten

De blauwe glazenmaker lijkt veel op de groene glazenmaker: de lichte delen van het vrouwtje van de blauwe glazenmaker zijn meestal groen. Het is een soort die vaak voorkomt in tuinen met een vijver. Het onderscheid tussen deze twee soorten is het gemakkelijkst te maken door te kijken naar het laatste stukje van het achterlijf. Bij de groene glazenmaker staan hier op de bovenzijde (= rugzijde) twee groene of blauwe stippen (vlekjes) met hiertussen een bruine streep of een bruin pijltje. Bij de blauwe glazenmaker zijn deze twee stippen, meer naar voren op het dier, ook aanwezig, maar op het uiteinde zijn ze aaneengesmolten tot één vlek of band.

Een goede soortbepaling is soms wat lastig, maar er staan in libellenboeken nog meer verschillen genoemd tussen beide soorten.